Nikt z nas nie zna swojego przeznaczenia, dla niektórych niestety, dla większości na szczęście.

Książka, którą Krysia postanowiła napisać nie jest dziełem literackim, ale jest szczerą opowieścią o jej barwnym i bardzo aktywnym życiu, także sportowym, którego postanowiła nie zmienić nawet o jotę, mimo porażającej wiadomości o nieuleczalnej chorobie, która spadła na nią nagle w pełni jej rozkwitu osobowego i sportowego.

Dr hab. n. med. Andrzej Chmura
specjalista chirurg, transplantolog

Kiedy przychodzimy na świat, rodzice pragną, abyśmy byli zdrowi. Jednak nawet największa ich troska nie potrafi uchronić nas od cierpień spowodowanych różnymi schorzeniami. Czasami mają one podłoże genetyczne i nie można ich uniknąć. Najczęściej są to wady rozwojowe narządów. Niekiedy jedynym ratunkiem jest transplantacja.
Mnie też przyszło stoczyć taką walkę o powrót do normalnego życia. (...)

*

Książka moja jest także wyrazem ogromnego szacunku dla tych, którzy za życia wyrażają zgodę na oddanie narządów do przeszczepu lub zadecydowali o tym po ich śmierci najbliżsi członkowie rodziny.
Dziękuję bardzo i ja tej Rodzinie, która podjęła taką decyzję. Dzięki niej uwolniłam się z niewoli dializoterapii.

Naszym największym marzeniem jest oczekiwanie na ten jeden, jedyny telefon, w którym usłyszymy - Jest Pan/Pani wzywany/ wzywana do przeszczepu! Marzenie to spełniło się autorce wspomnień "Moje drugie narodzenie" Pani Krystynie Murdzek. Jak często spełnia się oczekującym?

Na kolejnych stronach wspomnień Pani Krystyna, z niezaprzeczalną wiarygodnością stwierdza, że "choroba to nowe terytorium, na którym można poznać życzliwych ludzi, którzy z czasem mogą stać się przyjaciółmi".

Recenzja Prof. dr hab. med. Wojciecha Rowińskiego

Pani Krystyno, jest Pani wspaniałym człowiekiem. Dla takich ludzi, jak Pani warto zajmować się medycyną transplantacyjną (...), której przyszłość zależy jednak w decydującej mierze nie tyle od chęci i wiedzy lekarzy, istniejących rozwiązań prawnych, lecz od poziomu społecznej akceptacji, upowszechniania się postaw altruistycznych a więc gotowości przyjścia z pomocą drugiemu człowiekowi, którego życie jest w naszych rękach w sensie najbardziej dosłownym (...).

Jeśli wszyscy uwierzymy, że transplantacje są powszechną, nie elitarną, bezpieczną metodą leczenia schyłkowej niewydolności serca, wątroby i nerek, to szybciej ją zaakceptujemy. Tu nikt niczego nie może kupić w aptece, wziąć z banku narządów, bo takiego nie ma, ani nie wyprodukuje w fabryce leków. Poza chorym i lekarzem wykonującym zabieg potrzebny jest narząd pobrany z ciała innego człowieka.

Jego śmierć - nieraz bezsensowna, na skutek wypadku może nabrać innego znaczenia, jeśli za życia da przyzwolenie, by przekazać swoje narządy chorym ludziom (...).

Jestem przekonany, że książka Pani Krysi Murdzek pomoże w naszym dialogu ze społeczeństwem, który ma na celu przekonanie o potrzebie tej metody leczenia.